Max Payne

Informacje ogólne

Max Payne jest protagonistą serii gier akcji o tym samym tytule. To policjant, który utraciwszy rodzinę, wszedł na niekończącą się krwawą ścieżkę zemsty.

Biografia

Wydarzenia sprzed serii gier

Dorastał w latach 70. XX wieku wychowywany przez Jacka i Helen Payne. Jego ojciec był żołnierzem, weteranem z Wietnamu, który mało czasu poświęcał swojemu synowi. Starał się uczynić go twardszym między innymi grożąc mu. Przez zespół stresu pourazowego popadł w alkoholizm i zmarł w 1976 roku, a trzy lata później pochowano również matkę Maxa. Trafił wtedy pod opiekę dziadka.

Między latami 80. - 90. wstąpił do akademii policyjnej, którą ukończył jako jeden z najlepszych w klasie. Szybko stał się ważną osobą w NYPD (New Jork Police Department), a jego partnerem i najlepszym przyjacielem został Alex Balder. Wykonując pracę uratował przed rabusiami Michelle, z którym wkrótce się ożenił. W roku 1998 parze urodziła się dziewczynka imieniem Rose.

W grze rodzina bohatera została zamordowana przez napastników, którzy byli pod wpływem nowego narkotyku, Walkirii. Trzy lata później Max rozpracowywał organizację Jacka Punchinello pracując dla wydziału antynarkotykowego (DEA - Drug Enforcement Administration). W tym czasie poznał także zabójczynię Monę Sax, która także poluje na gangstera. W toku śledztwa Payne z pomocą stojącego na czele rosyjskiej mafii Vladimira Lema zabił Punchinello. Dowiedział się, że za produkcją Valkirii stał rząd, który w ramach projektu Valhalla szukał sposobu na zwiększenie potencjału bojowego żołnierzy. Pomysł porzucono, jednak niejaka Nicole Horne kontynuowała badania, a następnie współpracowała z rodziną Punchinello w rozprowadzaniu narkotyku. Michelle Payne stała się jej celem, ponieważ pracowała jako asystentka prokuratora okręgowego Alfreda Wodena. Na jego życzenie przekazała donos na Horne, czym podpisała na siebie wyrok śmierci. Max zemścił się na niej w jej siedzibie w wieżowcu koncernu Aesir Corporation.

Max Payne 2: The Fall of Max Payne

Od wydarzeń ukazanych w części pierwszej minęły dwa lata, Max dołączył do wydziału zabójstw, gdzie jego partnerką została Valerie Winterson. Został wysłany do magazynu broni należącego do Lema, w którym strzelaninę rozpoczęli nieznani sprawcy przebrani za ekipę sprzątającą. Tam też ponownie spotkał Monę Sax uznaną wcześniej za zmarłą. Prowadząc śledztwo udał się do lokalu Vladimira „Vodka”, który stał się w tym czasie celem ataku gangstera Vinniego Gognittiego. Węszenie Payne'a sprowadziło na niego kłopoty, w wyniku których ledwie uszedł z życiem z własnego domu m.in. unikając kul snajpera. Nie uszło to jednak uwadze jego przełożonych, za spowodowane zamieszanie Max został aresztowany przez przełożonego, Jima Bravurę. Tam ponownie doszło do walki z sprzątaczami, których celem był Max oraz Mona. Zabójczynię próbowała zastrzelić Winterson, jednak wcześniej zabił ją Payne. Został ranny i przewieziony do szpitala. Prawdę na temat wydarzeń poznał dopiero w posiadłości Alfreda Wodena, okazało się, że za wszystkim stał Vladimir Lem. Rosyjski gangster planował wyeliminować wszystkich członków tajemnego Wewnętrznego Kręgu, do którego sam należał. Payne ponownie udał się do rezydencji prokuratora i tam zabił Lema.

Max Payne 3

Akcja przenosi się do roku 2012, Max już jako były policjant upija się w w barze wraz z mężczyzną przedstawiającym się jako jego dawny przyjaciel z akademii, Raulem Passosem. Na miejscu dochodzi do kłótni między nim, a Tonym DeMarco, synem rządzącego miastem gangstera. Payne zabija go, co sprowadza na niego gniew dona mafijnej rodziny. Były policjant zmuszony jest uciekać z kraju korzystając z oferty nowego przyjaciela. Wyjeżdża do Brazylii, gdzie podejmuje się pracy ochroniarza członków prominentnej rodziny Branco: Rodrigo, Victora, Marcelo, Fabiany and Giovanny. Zapowiadająca się początkowo jak wakacyjna przygoda, zamienia się szybko w krwawą i trudną misję. Fabiana zostaje porwana przez grupę Comando Sombra, a próba przekazania okupu na stadionie Galatians F.C. zostaje przerwana przez tajemniczą, paramilitarną grupę. Payne wikła się coraz bardziej w sprawę, podczas gdy okazuje się, że zarówno porywacze, jak i on sam są pionkami w grze polityka, który mu płacił. Victor Branco pod pozornie dobrymi intencjami wyplenienia przestępców z ulic, wykorzystuje jednostkę specjalną Unidade de Forças Especiais, z której pomocą porywa ludzi by handlować ich organami. Max okrywa to jednak zbyt późno, kiedy część członków rodziny jest już martwa. Ostatecznie z pomocą brazylijskiego detektywa Wilsona Da Silvy udaje mu się dopaść Victora niszcząc samolot, którym próbował uciec. Branco trafia do więzienia, jednak jego ciało zostaje odnalezione w celi jeszcze przed procesem.

Charakterystyka

Max to postać wzorowana na detektywach z filmach typu noir. Przez większość czasu nosi skórzany płaszcz, pomiętą koszulę, krawat w nieładzie oraz ciemne spodnie. Jest wysokim, wysportowanym mężczyzną. Wraz z wiekiem ze szczupłego policjanta zamienił się w nieco ociężałego ochroniarza, nadal jednak pozostającego w formie. Widać to przede wszystkim w jego akrobatycznych zdolnościach. Payne potrafi rzucać się w każdą stronę jednocześnie nadal prowadząc ostrzał, czasem również z dwóch broni naraz. Czas wtedy zwalnia ułatwiając celowanie, a motyw ten nazywa się Bullet Time i wzorowany jest na filmach produkcji Johna Woo.

Payne jest ponurym człowiekiem, który nie potrafi się pozbierać po utracie rodziny, nawet pomimo upływu wielu lat od tego wydarzenia. Jest cyniczny, niechętny do żartów, popada w coraz większe problemy z alkoholem. Potrafi się jednak zmotywować, zmusić do jasnego myślenia, kiedy wymaga tego sytuacja. Jest osobą inteligentną, ale kompulsywną. Łatwo wpada w gniew, często reaguje zbyt gwałtownie. W zemście jest nieustępliwy, za innych może oddać swoje życie.

Ciekawostki

Początkowo miał nazywać się Max Heat.
Numer odznaki bohatera za czasów służby w NYPD to 8349.
Na podstawie wiersza Sama Lake'a fiński zespół Poets of the Fall napisał utwór Late Goodbye, która odgrywał ważną rolę w drugiej części.
Film Max Payne został nakręcony w 2008 roku, a główną rolę odegrał Mark Wahlberg. Co ciekawe, w produkcji pojawił się również aktor, który użyczył głosu bohaterowi w grach (James McAffrey), był agentem FBI.
Max doczekał się trzyczęściowego komiksu fabularnie umieszczonego między częścią drugą a trzecią. Pierwszy rozdział został zatytułowany „After the Fall”, drugi „Hoboken Blues”, a ostatni „Fight and Fligh”t.
W pierwszej części z powodu braków w budżecie twarzy użyczył mu Sam Lake, który był autorem scenariusza, pomagał także przy tworzeniu poziomów. W Max Payne 2: The Fall of Max Payne fundusze były już znacznie większe, dzięki czemu twórcy mogli pozwolić sobie na zatrudnienie profesjonalnego modela Tymothy'ego Gibbsa. W trzeciej części rolę bohatera przejął James McCaffrey, który wcześniej udzielał Maxowi swojego głosu.
W każdej grze z serii jego mieszkanie stawało się celem ataku. W pierwszej części napastnicy byli pod wpływem Walkirii, w drugiej to komandosi z Squeaky Cleaning Company, a w trzeciej gangsterzy rodziny DeMarco.
Max Payne może być błędnie zapisanym skrótem od Maximum Pain (pl. maksymalny ból).
W grze GTA: San Andreas można natrafić na kuloodporną szybę podpisaną niżej „Max Pane”.
Wiele nawiązań do postaci znajduje się także w innej grze Rockstar Alan Wake. Jeden z easter eggów sugeruje, że Payne stracił życie 13 lat po dokonaniu zemsty na Horne, został zabity przez kobietę w czasie zimy. Część z znajdowanych przez protagonistę notatek jest też czytana przez dubbingującego Maxa Jamesa McCaffrey'a, które znacznie różnią się od pozostałych.

Opis bohatera napisał

Krzysztof „Bebop” Kałuziński, ostatnia aktualizacja - 01 stycznia 2015.