Po raz kolejny w tworzeniu tytułu autorów wspierało niemieckie studio deweloperskie Headup Games, które zdecydowało się również na wydanie tytułu.
Fabuła gry
Choć w opowiedzianej w Inner World: The Last Windmonk historii znajduje się wiele nawiązań do jej pierwowzoru, stanowi ona spójną całość i nie wymaga znajomości dotychczasowych perypetii Roberta. Ten, obok Laury, po raz kolejny jest główną grywalną postacią.
Okazuje się, że kraina Asposii od stuleci była obserwowana przez dynastię fletonosych, którzy czuwali nad jej bezpieczeństwem i porządkiem, nie szukając przy tym poklasku i znajdując się raczej w cieniu. Sytuacja zmienia się, gdy na horyzoncie pojawia się zły Emil - stawia on wspomnianą dynastię w bardzo złym świetle, nie tylko ujawniając jej istnienie, ale i rzucając plotkę, iż wchodzi ona w porozumienie z siłami zła.
W takich okolicznościach wcielamy się w postać Roberta, który właśnie przebudził się ze swojej trzyletniej hibernacji. Razem ze swoją przyjaciółką Laurą oraz gołębiem Peckiem wyrusza w podróż mającą na celu znalezienie Ostatniego Mnicha Wiatru, który jako jedyny jest w stanie zaprowadzić w krainie porządek. W międzyczasie bohater spotka tajemniczą Mama Dola, która - jak się okaże - wiedzieć będzie znacznie więcej na temat przeznaczenia Roberta, niż on sam.
Mechanika rozgrywki
Inner World: The Last Windmonk oferuje dokładnie ten sam model rozgrywki, co jego poprzedniczka. Oznacza to, iż nadal mamy tu do czynienia z klasycznym modelem point & click. Zwiedzamy kolejne lokacje, starając się zgłębiać kolejne fragmenty fabuły poprzez rozmowę z napotykanymi postaciami. Ważnym elementem zabawy jest naturalnie odnajdywanie kolejnych przedmiotów i wykorzystywanie ich w taki sposób, by pozwalały nam przechodzić proste zagadki logiczne.
Warstwa techniczna
Oprawa graficzna produkcji zachowała klimat pierwowzoru, w którym mrok łączy się z bogactwem kolorów. Autorzy zdecydowali się wprowadzić wiele nowych utworów muzycznych, które będą nam towarzyszyć w czasie zabawy. Jesteśmy również w stanie sami zająć się projektowaniem własnej muzyki przy pomocy fletu, będącego głównym instrumentem w tym tytule.
Paweł „bold” Ryszka
