Fabuła gry
Choć cała gra jest zestawem mini-gier zręcznościowych, stara się je wszystkie połączyć jedną spójną warstwą fabularną. W niej Ziemia zostaje najechana przez istoty nie z tego świata. Wywodzące się z alternatywnego muzycznego wymiaru, narzucają Ziemianom swoje własne zasady dotyczące uprawianych przez nich sportów. W związku z tymi nowymi regułami postanawiają stworzyć swoje własne zawody, do których zapraszają najlepszych zawodników z całego globu.
Mechanika rozgrywki
Super Beat Sports pozwala nam spróbować swoich sił w pięciu różnych konkurencjach, każda z których nawiązuje do znanych z rzeczywistości sportów. Ważnym elementem każdej z dyscyplin jest muzyka, wokół której toczy się cała zabawa.
BuddyBall jest trybem, który przypomina znanego w rzeczywistości cymbergaja. Maksymalnie czterech zawodników staje naprzeciwko siebie, odbijając piłkę w kierunku bramki przeciwnej drużyny - liczy się to, kto zdobędzie najwięcej goli. Netball jest odpowiednikiem siatkówki - tutaj w wersji dla maksymalnie dwóch graczy jednoczenie. W RhythmRacket czterech graczy spotka się ze sobą, by odbijać piłkę rykoszetami w taki sposób, by ta trafiła do bramek przeciwników. Gobble Golf stanowi z kolei wariację znanego z rzeczywistości golfa, w którym liczy się precyzja, ale i wyczucie w uderzaniu piłeczki. Musimy ją wstrzelić do buzi wygłodniałego potworka. Wreszcie WhackyBat stanowi połączenie baseballu z grą w zbijaka - uderzamy piłeczkę pałką w rytm muzyki, starając się zbijać nią rywali.
Jak zostało wspomniane wcześniej, każdy z wymienionych powyżej trybów zabawy umożliwia nam rozgrywkę z maksymalnie trzema znajomymi. To właśnie rywalizacja z nimi stanowi oś napędową produkcji.
Warstwa techniczna
Gra została wykonana w przyjemnej dla oka i obfitującej w kolory stylistyce. Z uwagi na jej platformę docelową, czerpie pełnię możliwości z sensorów ruchowych, jednak można w nią grać nie tylko za pomocą Joy-Conów, ale także z użyciem Pro Controllera. Autorzy ze studia Harmonix nie zapomnieli również o dobraniu odpowiednio dynamicznej ścieżki dźwiękowej, która w jego tytułach zawsze grała pierwsze skrzypce.
Paweł „bold” Ryszka
