Informacje ogólne
Dettlaff van der Eretein jest kluczowym bohaterem dodatku Krew i wino rozszerzającego cRPG Wiedźmin 3: Dziki Gon. Należy do bardzo potężnej rasy wampirów wyższych przybyłych na Kontynent wraz z kataklizmem znanym jako Koniunkcja Sfer. To on pomógł Emielowi Regisowi, przyjacielowi Geralta z Ryvii, po jego domniemanym zniszczeniu przez czarodzieja Vilgefortza. Choć wampirzy kodeks pozwalał mu go porzucić, przez lata opiekował się nim, pomagał w regeneracji oddając własną krew.
W Toussaint zabijał na rozkaz tajemniczego sabotażysty szanowanych rycerzy księżnej Anny Henrietty wywołując strach w ludności księstwa. Ponieważ nikt nie znał jego prawdziwej tożsamości, nadano mu przydomek Bestia z Beauclair. Nie mordował jednak z własnych pobudek, a po to, by uratować porwaną przez sabotażystę ukochaną.
Charakterystyka
Jest mężczyzną o bladej cerze, ciemnych włosach i błękitnych oczach. Nosi czarny, skórzany płaszcz. Choć jest wampirem, potrafi w łatwy sposób ukryć się w środowisku ludzi przyjmując ich postać. W realnej formie jego dłonie zamieniają się w długie szpony, uwydatniają się kły, nos staje się szerszy, uszy spiczaste, zmieniają się oczy. Może także rozwinąć skrzydła, upodabniając się do takich wampirów, jak garkainy czy katakany.
Dettlaff jest znacznie mniej obyty z cywilizacją niż Regis, ciężej przychodzi mu dostosowanie się do społeczeństwa, przez co raczej wybiera samotność. Wyczuć w nim można wielki ból, co też zaintrygowało księżną Annę Henriettę. Regis również go bronił, tłumacząc, że do zabijania musi mieć silny powód, nie kierują nim złe intencje. Działa jednak impulsywnie, bez zastanowienia. Targają nim instynkty.
Jako wampir wyższy posiada potężne, unikatowe talenty, co czyni z niego bardzo groźną istotę nawet dla wiedźminów. Nie odczuwa efektów światła słonecznego, ma silne zdolności regeneracyjne, może zmieniać się w mgłę. Szybkością i siłą przewyższa Geralta. Niesamowita wytrzymałość sprawia, że przez wielu wampiry wyższe uznawane są za nieśmiertelne.
Ciekawostki
- Powstał na potrzeby gry i nie występuje w prozie Andrzeja Sapkowskiego.

