Snatcher przez wielu członków społeczności graczy uznawany jest za dzieło kultowe, na co wpływ miała m.in. bardzo dojrzała, rozbudowana fabuła. Gra nie unikała drastycznych scen oraz dość jawnych nawiązań do filmów, przez co w Stanach Zjednoczonych została mocno ocenzurowana. Zmieniono także ogólne barwy, by mniej przypominały Terminatora.
Fabuła gry
Gra przedstawia alternatywną historię świata, w której w roku 1996 (lub 1991 w wersji japońskiej) biologiczna broń znana jako Lucifer-Alpa stworzona w Chernotow w Rosji została wypuszczona do atmosfery. Skutkiem tego 80% populacji Euroazji, czyli połowa ludzi żyjących na Ziemii, straciła życie. Obszar, na którym rozprowadzono broń, stał się na lata niezdatny do zamieszkania, a samo wydarzenie stało się od tego momentu znane po prostu jako katastrofa.
Ponad 50 lat później na wyspie Neo Kobe zaczęły pojawiać się sztuczne formy życia nazywane Snatcherami, które zabijały ludzi i następnie zajmowały ich miejsce w społeczeństwie. Nikt nie jest w stanie określić, skąd się wzięły. By jednak z nimi walczyć, powołana zostaje specjalna organizacja J.U.N.K.E.R. Gracz wciela się w jednego z jej świeżych członków, cierpiącego na amnezję agenta Gilliana Seeda. Jego zadaniem jest znalezienie źródła Snatcherów.
Mechanika rozgrywki
Gameplay Snatchera pod wieloma względami przypomina również popularne w Japonii visual novel. Akcję w grze oglądamy z pierwszoosobowej perspektywy, a podczas rozgrywki prowadzimy wiele rozmów. Paleta naszych ruchów została mocno ograniczona, wśród nich mamy m.in. przemieszczanie się, rozmowę, zadawanie pytań, badanie czy przyglądanie się. Zabawę urozmaicają elementy akcji, które mają charakter typowego celowniczka.
Krzysztof „Bebop” Kałuziński
